Terugblik recital 24 oktober

L’ Heure exquise, een uitgelezen middag in het Termaat Huis Rotterdam.

Zingen tijdens de marathon
De meeste concerten van de VvhL vinden doorgaans plaats in royale woonkamers van leden, die zo vriendelijk en gastvrij zijn om hun huis ter beschikking te stellen voor een bijzondere muzikale middag met uitzonderlijke artiesten en trouwe leden. Ditmaal waren we te gast in een mooie ruimte: de (huiskamer)zaal in Het Termaat Huis. Dit is ‘een serviceflat met huurappartementen in Kralingen, waar zelfstandig functionerende senioren veilig en weldadig kunnen wonen’. De zaal bood ons aan het eind van corona, laten we dat hopen, wat meer ruimte dan een woonkamer en ruimte voor extra publiek om het seizoen mee te beginnen. Er wonen zelfs een paar van onze leden, die ongetwijfeld reclame hebben gemaakt.

Liefdesverdriet
Verderop in Rotterdam was die morgen de marathon van start gegaan, maar het concert vond plaats buiten het parcours, waar op straat enthousiast gezongen werd ter aanmoediging. Wij zaten in Franse sferen met Hans Pieter Herman en Bas Verheijden, die hoog op ons lijstje stonden. Het begon al goed met acht liederen van Poème d’avril van Massenet om alvast naar het voorjaar uit te kijken. Daarna vier liederen van Duparc, wat een mooi gesproken Frans. Mag ik even aan Jacques Brel denken? Wat was het allemaal mooi te verstaan en goed te volgen, ook op de achterste rij van deze sfeervolle zaal aan de rand van Rotterdam. Zelfs als je geen Frans verstond zag je aan Herman Pieters lichaamstaal,  heel subtiel, waar het over ging. Liefdesverdriet was de aanleiding voor de drie liederen van Fauré die volgden. Dat te weten, geeft een andere dimensie aan deze liederen. Misschien geldt dat ook voor de bloem en de vlinder, in het bekende en charmante lied dat we als toegift meekregen.

Van Amerika naar Venetië
Cécile Chaminade heette ze, de componiste die tijdens haar leven veel bekender was dan haar mannelijke tijdgenoten die we nu horen. Bas Verheijden brak een lans voor haar. Hele fanclubs, toen al. Dat ze op audiëntie mocht bij de Amerikaanse president geeft aan hoe beroemd ze was. Met Reynaldo Hahn, ja een vroege ‘singer-songwriter’, belandden we in een Venetiaanse gondel. Dat refrein, zo eindeloos mooi gezongen op één lange adem. Het maakte opnieuw indruk op me, door het superpianissimo in subtiele nuances, die deden denken aan de kleuren die je ’s avonds boven het water van Venetië ziet na een mooie warme dag.

Een paar meter afstand
Wat werd hier hartverwarmend mooi gezongen en gespeeld door een duo dat nog helemaal niet zo lang samenspeelt. Dat zegt iets over hun kwaliteiten, waarvan we deze middag in Rotterdam nog maar een glimp hebben opgevangen. Deze veelzijdige mannen zingen en spelen in grote zalen voor een groot publiek opera’s en de moeilijkste pianoconcerten, etc. Ook voor hen gaat binnenkort de muziekwereld weer open, maar wij hebben ze in Rotterdam alvast gehoord, op een paar meter afstand. De laatste deelnemers van de marathon komen langzaam binnen, die laatste meters een grote prestatie. Op de valreep vroeg ik Hans Pieter of hij veel aan sport doet om zo te kunnen zingen? Hardlopen of zwemmen misschien. Ik zou het ervoor over hebben. Niets van dat alles. Het was eigenlijk niet zo’n goed idee om deze middag tijdens de marathon te organiseren, die normaal in het voorjaar wordt gehouden. Maar aan de opkomst hebben we het niet gemerkt. Maar liefst 45 mensen klapten luid tijdens en na afloop van dit bijzondere huisconcert.

Marianne van den Heuvel
contactpersoon afdeling Rotterdam

X