Terugblik Leve het Lied!

Leve het Lied / TivoliVredenburg © Mel Boas

Het programma van de jubileumviering in een vol TivoliVredenburg bracht de vele facetten van het lied en de liedkunst voor het voetlicht. Er was veel ruimte voor jonge zangers en instrumentalisten bij LiedLab en nieuwe verhalen bij de verscheidene lezingen. Er was zoveel te beleven dat het onmogelijk is alle programmaonderdelen te bezoeken en in één artikel te beschrijven. Daarom hieronder een aantal korte sfeerimpressies van deze succesvolle dag.

Jubileumcadeau met strik
Met de spetterende performance Ay Amor! openden zangstudenten van het conservatorium Utrecht liefdevol de jubileumdag. Zij werden begeleid door de voortreffelijke Jeroen Sarphati. Zangdocenten Karin van der Poel, Selma Harkink en Dobrinka Yankova maakten met behulp van bewegingscoach Ruth Becker de presentatie passend voor Plein 5, de speelruimte in TivoliVredenburg. Zo zagen de eerste gasten en ouders van de studenten de regie van Marc Pantus uit 2021 herleven: met een brede kijk op liefdesliederen van verschillende componisten, waarbij elke student in een zonnetje van liefdespoëzie en liedkunst werd gezet. Zingend met flamenco-dans of stilletjes dromend, elk jong talent kwam tot z’n recht. Een heerlijke belevenis en een jubileumcadeau met een grote rode strik er om. Dank aan conservatorium Utrecht.

Onbekende parels van de liedkunst
Bariton Martijn Sanders en pianist Femke de Graaf verrasten ons met een hommage aan componisten en zangers uit de jeugd van de (over)grootouders van Martijn. In hun collectie vond hij onbekende parels uit de Nederlandse liedkunst van componisten als Kor Kuiler, Gottfried Mann, Catharina van Rennes, Henri Zagwijn en ook Richard Tauber, die niet alleen geroemd werd om zijn gouden tenorstem maar ook componeerde. Het is overduidelijk dat Martijn zich in dit repertoire als een vis in het water voelt, prachtig begeleid aan de vleugel door Femke de Graaf die hem feilloos aanvoelde in de lange fraseringen en grote dynamische verschillen. Martijn nam het publiek mee in zijn grote passie en liefde voor deze liederen – in de pianissimo passages hingen ze aan zijn lippen – en verhaalde enthousiast over de stapels muziek die ze doorspitten op zoek naar dat ene speciale lied. Martijn en Femke combineerden deze liederen met werken van Duitse en Italiaanse componisten die in die tijd graag gezongen werden. Op oude 78 toerenplaten van zijn familie vond hij opnames door zangers als Enrico Caruso en Richard Tauber. Het publiek genoot zichtbaar van dit nostalgische recital en naast mij verzuchtte een man tegen zijn vrouw hoe mooi hij dit vond. Ze genoten intens.

Foto’s: Leve het Lied! / © Mel Boas / Boasphoto

LiedLab: De koffer van Kobari
’s Middags beleefden we de première van LiedLab. Het Kobari Trio – bestaande uit sopraan Sarah Konig, harpiste Sanne Bakker en cellist Wisse de Rijk – trakteerde ons op een zelf geschreven en geregisseerde voorstelling. De drie musici doken in hun verleden, stuitten op een stukje verborgen geschiedenis door een op zolder gevonden koffer en namen ons mee op hun muzikale en theatrale reis.

Deze drie studenten van het ArtEZ Conservatorium in Zwolle schrijven hun eigen arrangementen. Voor de niet alledaagse bezetting, zang, harp en cello bestaat namelijk amper repertoire. Jong, fris en sprankelend muzikaal namen ze het publiek mee met kloeke dialogen en prachtige liederen van Quilter, De Falla en Schubert. Ontroerend was Der Leiermann, in een bijzonder arrangement waarin ook gezongen werd door de harpist en cellist. Na de laatste noten was de zaal muisstil. Net als in Winterreise was de reis ten einde. Sopraan Sarah Koning zong en acteerde ontwapenend en innemend. Maar niet alleen voor haar was een rol weggelegd als actrice. Ook harpiste Sanne Bakker kreeg een hoofdrol, die ze met verve speelde. Cellist Wisse de Rijk had een meer bescheiden rol als acteur. Het Kobari Trio timmert goed aan de weg en won al diverse prijzen. We gaan beslist vaker van hen horen.

Spinvis aan het woord
Singer-songwriter Spinvis, bekend en gelauwerd, heet eigenlijk gewoon Erik de Jong. Hij arriveerde met een karretje overvol met instrumenten en technische attributen, precies op het afgesproken tijdstip.

Op een bezorgde mededeling dat het in de Puntfoyer erg warm aan het worden was door de feestelijke zon, sprak Erik tevreden: ‘Als het maar niet te koud is, is het altijd goed.’ Even soepel bleek hij tijdens het optreden ook te reageren op vragen uit het publiek. Uitleg geven over schrijven en componeren, was het verzoek van de VvhL geweest. Wat volgde waren korte uiteenzettingen over het lezen van poëzie en de voorkeur voor het gebruik van eigen teksten voor lied, over Eriks eigen stemgebruik en de bewondering voor de fantastisch zingende en cello spelende Saartje van Camp. Erik verdedigde de intrigerende stelling dat origineel zijn en vernieuwend experimenteren niet (meer?) mogelijk is. Het lied De dag dat Richard Krajicek Wimbledon won bleek helemaal niets met tennis of Richard Krajicek te maken te hebben. Best origineel? Het was moeilijk afscheid nemen, maar een volgend optreden riep ons weer.

Spinvis bleef nog een poosje keuvelen met een journalist, want nu pas kan hij toeren met het programma van zijn meest recente en geprezen cd 7.6.9.6. Door de lockdowns was dat eerder niet mogelijk. Onze attente stage-manager Niels wist de singer-songwriter, die regelmatig te gast is in TivoliVredenburg, met een glaasje wit opnieuw tevreden te stemmen.

Francine van der Heijden en Claudia Patacca
lid raad van advies voor artistieke zaken (RAA)