Nieuwe contactpersonen Amsterdam

Concertlocatie Amsterdam

Sinds kort heeft de regio Amsterdam een vierkoppig team contactpersonen: Babs en Nico Witteman,
Adrienne van den Bogaard en Maarten Boelsma. We legden hen een aantal vragen voor, zodat u kennis met hen kunt maken.

Maarten: ‘Voor de goede orde: hoewel we als vrienden alles in goede samenwerking zullen doen, zijn Babs en Nico de feitelijke contactpersonen. Adrienne en ik zijn gastvrouw en gastheer voor de concerten in ons huis.’

Wie zijn jullie?
Nico Witteman: ‘Ik ben een geboren en getogen Amsterdammer en in het dagelijks leven werkzaam in de automatisering, waarvan de laatste jaren bij de Vrije Universiteit. Ik ben liefhebber van klassieke muziek sinds ik rond mijn 25e een cd van Aus der neuen Welt van Dvórak kreeg van mijn ouders. Een paar jaar later ben ik door een van mijn zussen meegetroond naar een repetitie van het Hoofdstadkoor, waar ik gegrepen werd door koorzang. Via Kamerkoor Amsterdam en het Amsterdams Kamerkoor ben ik uiteindelijk terechtgekomen bij kamerkoor Vocoza, waar ik vorig jaar ben gestopt.’

Maarten: ‘Ik ben in Delft opgeleid als architect, waarna mijn hele werkende leven in het teken van de scholenbouw stond. Sinds enige jaren ben ik hoofd vastgoed en bouwprojecten bij een groot schoolbestuur in Amsterdam. Adrienne en ik wonen al dertig jaar in Amsterdam, eerst in de Plantagebuurt, sinds vier jaar in ons nieuwe, energieneutrale “zelfbouwhuis”. Ik ben een overtuigd uitdrager van de noodzaak om veel duurzamer met deze aarde om te gaan. Zingen heb ik van huis uit als een volstrekt natuurlijk onderdeel van het leven meegekregen en sinds mijn 18de ben ik dan ook al koorzanger.’

Wat zette jullie ertoe aan om contactpersoon te worden?
Nico: ‘De verhuizing van Annemart Franken, eerder contactpersoon voor de vereniging, naar Haarlem luidde een contactpersoonloos tijdperk in, wat natuurlijk een betreurenswaardige toestand opleverde. Ik wilde die rol best op mij nemen en heb dat ook aangekondigd op de jubileumdag in Utrecht, maar kon geen passende ruimte met een goede vleugel daarvoor bedenken, tot ik een paar maanden geleden op een voorzingmiddag van mijn zangles terechtkwam in het prachtige huis van Adrienne van den Bogaard en Maarten Boelsma. Adrienne ken ik van zangles en met Maarten zong ik eerder al samen in een koor. Toen viel het kwartje en hebben we de boel in werking gezet.’

Maarten: ‘Eén van de belangrijkste uitgangspunten bij de bouw van ons nieuwe huis was dat dit een plek moest worden om muziek te maken. Wij zijn na corona voorzichtig gestart met de organisatie van concertjes. Het idee van Nico om de concerten van de Vrienden van het Lied bij ons te organiseren sloot perfect aan bij onze wensen voor ons huis.’

Hoe lang zijn jullie al lid van de VvhL?
Nico: ‘Ik ben eind 1999 lid geworden van vereniging. De eerste tijd kwam ik naar de concerten bij Juul Muller, die ik nog kende als mijn lerares Engels van het Barlaeus Gymnasium. In 2005 kwam mijn huidige echtgenote Babs erbij, die ook al gauw de liefde voor het lied en het lidmaatschap van de vereniging met mij ging delen.’

Maarten: ‘Wij zijn net lid geworden! De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat wij ondanks onze jarenlange interesse voor liedzang nog nooit van de Vrienden van het Lied hadden gehoord.’

Op welk moment werd je gegrepen door het lied?
Nico: ‘Ik heb jarenlang zangles gehad van eerst Bernadette Bouthoorn, later en nu nog van Sabine Wüthrich, en ben door hen op het spoor van de liedkunst gezet, in actieve, maar ook in passieve vorm. De carte blanche van Thomas Hampson in de grote zaal van het Concertgebouw in 1997/98 was een van mijn eerste, en onvergetelijke ervaringen.’

Maarten: ‘Toen ik mijn oma, die een prachtige stem had, op mijn 14de op de piano begeleidde bij An die Musik van Schubert.’

Er wordt vaak gezegd: Prima le parole e poi la musica (eerst de tekst, dan de muziek). Klopt dat voor jullie?
Nico: ‘Het is misschien vloeken in de kerk, maar nee, bij mij is het eerder andersom. Sommige liedteksten zijn ook gewoonweg banaal. Natuurlijk zijn er ook prachtige teksten op lied gezet, en bij nadere analyse blijken ook op het oog mindere teksten zeker nog de moeite waard om te beluisteren. Maar kun je alleen naar bijvoorbeeld Russische of Tsjechische liederen luisteren als je de tekst kunt volgen? Ik meen van niet.’

Maarten: ‘Nee, natuurlijk niet. Voor zangers zelf is dit bij de studie een waardevol uitgangspunt, maar let’s face it: als luisteraar gaat het je – bij het klassieke lied – primair om de emotie die de muziek oproept. De Lieder ohne Worte zijn prachtige liederen; lieder ohne musik zijn prachtige gedichten.’

Wat willen jullie de leden laten ervaren? Willen jullie bijvoorbeeld naast (huis)concerten ook leden-voor-ledenconcerten gaan organiseren of hebben jullie andere nieuwe ideeën?
Nico: ‘Wij denken dat goed zou zijn het ledenbestand in Amsterdam een verjongingskuur te laten ondergaan. Daarvoor hebben we ideeën die we geleidelijk zullen gaan uittesten. Eerst maar eens zien dat we de eerste concerten zonder kleerscheuren doorkomen. Ik was niet bekend met het fenomeen leden-voor-leden, maar dat lijkt zeker ook een aantrekkelijke optie.’

Maarten: ‘Ja, zeker ook leden-voor-leden concerten!’

Zingen / spelen jullie zelf?
Nico: ‘Ik ben zelf bariton, maar heb de stap naar het podium – afgezien van de voorzingconcerten – (nog) niet gemaakt. Babs is met name luisteraar.’

Maarten: ‘Jazeker, allebei!’

Wat is je lievelingslied/componist?
Nico: ‘Dat is een onmogelijke vraag. Natuurlijk de grote Schubert en Schumann en de romantische traditie, maar dan weer Fauré, Debussy of de Engelse 20e-eeuwers. Mahler mag voor een Amsterdammer niet ontbreken natuurlijk.’

Maarten: ‘Er is geen twijfel over mogelijk dat Schubert de allergrootste was. Maar de geniale liedjes van Annie M.G. Schmidt en Harry Bannink hebben mij al 55 jaar in mijn leven begeleid en tot op de dag van vandaag vervelen die niet. Die zou ik dus meenemen naar dat onbewoonde eiland (in de Stille Oceaan…).’

Hoe zou jouw favoriete liedprogramma eruitzien?
Nico: ‘Vooral geïnspireerd en inspirerend en bij voorkeur tegelijkertijd afwisselend en samenhangend rond een thema.’

Het eerste recital in Amsterdam vindt plaats op zondag 11 december. U hoort dan sopraan Claire Lees en pianist Lies Braakman met het programma Lass uns wieder von der Liebe reden >

X